Meteora, Delphi, Athene

Zoals in ons vorige blog aangegeven, was onze eerste stop Meteora. De weg er naartoe was prachtig: we hebben vrij lang door een winters landschap gereden met her en der sneeuw(resten) en besneeuwde bergtoppen. Regelmatig stond er een bord langs de kant van de weg: Pas op: mogelijk beren op de weg. Daar moesten we wel even om gniffelen. In Meteora, de plek in Griekenland die bekend is om zijn prachtige kloosters bovenop rotspartijen (“meteoren”), hebben we een dag rondgewandeld om deze te bezichtigen. Een klooster hebben we ook van binnen bekeken. Er waren twee kleine kappellen, een centrale hal en wat kleine kamers. De wandelroute er naartoe was werkelijk prachtig, het vroege winter-ochtend-licht deed een duit in het zakje. Na het eerste klooster hebben we de overige 5 van buiten bekeken. Tijdens de wandeling hebben we een grote vriend gemaakt: een hond (genaamd “salami”, omdat Coen hem tijdens ons boterhammetje onderweg een stukje salami gaf). Bij het eerste klooster kwamen we hem tegen en de vriendschap was snel gesloten na een korte aai over zijn bol. Vol enthousiasme bleef hij ons de overige ongeveer 12 kilometer van de wandelroute die dag volgen. En telkens als we dachten: nu komt hier niet meer achter ons aan, kwam hij na een tien- of twintigtal seconden vol energie de hoek om gerend. Tot het moment dat we afsloegen naar ons eigen appartement. Toen bleef hij staan, keek ons na en liep door.

Holy Temple of Dormition of the Virgin Mary.
Het wandelpad omhoog (echt hiken was het niet…)
Uitzicht met sneeuwtoppen in de verte
Uitzicht
Salami rust mee uit tijdens onze lunch
En volgt ons weer na de lunch!

Na Meteora was het de vraag: rijden we direct door naar Athene of kiezen we ervoor om een kleine omweg te maken en een andere culturele plaats te bezoeken op het vaste land van Griekenland, te weten Delphi. Het laatste hebben we gedaan en daar hebben we helemaal geen spijt van. De geschiedenis van deze plek in Griekenland is zeer rijk: Het is onderdeel van de Griekse mythologie en de Grieken kwamen hier lange tijd geleden om aan het orakel van Delphi advies te vragen bij het nemen van belangrijke beslissingen in hun levens. De ruines van de gebouwen die er ooit stonden (een amfitheater, restanten van een gymnasium, meerdere stoa’s en een panthenon) laten je deels wanen hoe het daar was in die tijd. Het uitzicht vanaf deze plek over het dal maken het plaatje compleet. Die avond besluiten we op de enige camping die open is in Delphi het erop te wagen om te kamperen. Het is koud (de ochtend van vertrek in Meteora zat er ijs op het dak van de auto), overdag een graad of 10 á 12 en ’s avonds als de zon weg is koelt het hard af richting het vriespunt. Om niet in de kou te hoeven zitten besluiten we vroeg op de avond al in het dorpje een barretje te zoeken waar we aangenaam kunnen zitten. Na elders te hebben gegeten gaan we terug naar de camping en kruipen we in de daktent. Met thermokleding aan (Coen) en een pyama (Floortje) hopen we het niet koud te krijgen onder ons zomer dekbed. Het slaagt deels: Floortje slaapt amper en Coen als een roos. In de ochtend is het heerlijk om naast de auto in de zon (dan is het niet koud) een kopje zelf gemaakte koffie te drinken. Hier snakken we naar, maar dan graag minder koud… De komende nachten dus maar weer airbnb’s.

De ruïnes van Delphi.
Eerste nacht kamperen!
Koud is het wel
Zonsondergang nabij Delphi
(Ongeveer) ons uitzicht vanaf de camping
De gemeente Hogezand-Sappemeer zie je ook overal!

Ons laatste Europese Bastion is Athene. Hoewel we daar afgelopen zomer ook al waren voor een bruiloft, weet de stad ons opnieuw te verrassen. De geschiedenis ligt er voor het oprapen en we vinden opnieuw leuke plekjes. We gaan ook opnieuw uit eten met onze Griekse vrienden Angelos en Alexia, die we leerden kennen tijdens een tracking in Vietnam een aantal jaren geleden. Op maandagochtend staan we vroeg op, om onze auto naar Lavrio te brengen, waar hij op de veerboot richting Haifa in Israel gaat. Zelf mogen we niet mee de boot op: in verband met de vluchtelingencrisis worden er geen passagiers meer toegelaten op veerboten. We hebben van tevoren uitvoerig en goed contact gehad met een ‘broker’ (Mr. Katzeli) die voor ons een plek heeft geboekt op het schip van de firma Salamis. Via vele verhalen op fora en facebook (en van Niek en Marjet), horen we dat er een redelijke kans is dat er spullen uit de auto gestolen worden tijdens de overtocht. Hoewel, dat is voornamelijk bij de concurrent van Salamis: Grimaldi. Daarom hebben we zoveel mogelijk waardevolle spullen uit de auto gehaald en een flink aantal spullen met hangsloten en kabelsloten vergrendeld. Mr. Katzeli gaf eerder in een e-mail aan dat hij nog nooit mee gemaakt had dat er spullen gestolen zijn van auto’s tijdens overtochten met Salamis. We zullen zien.


De procedure in de haven verliep gladjes: papiertje tekenen hier, stempeltje halen bij de douane daar, en voor we het weten geven we de sleutel van onze auto aan Mr. Papaconstantinou. Dat voelt toch vreemd: zomaar even het belangrijkste onderdeel van onze reis afgeven (inclusief kentekenbewijs….) en dan maar hopen dat als we straks in Haifa staan de auto er weer staat, met alles er in.. Ook dit is onderdeel van de reis: leren loslaten. Onderweg terug in de bus naar Athene raken we aan de praat met een oudere Griekse dame die in uitstekend Engels haar levensverhaal vertelt. Na een half uurtje gesproken te hebben nodigt ze ons uit om, als we de volgende keer in Lavrio zijn, bij haar te overnachten. Het strand is volgens haar om de hoek! We zouden onze eigen verdieping hebben en mogen zo lang blijven als we willen. Om duidelijk te maken dat ze het echt meent, geeft ze ons haar telefoonnummer. Vriendelijk bedanken we haar en zijn verbaasd over de gastvrijheid en vriendelijkheid van deze dame. Op dinsdag vliegen we naar Tel Aviv, waar op donderdag onze auto weer ophalen. Dan gaat de reis het met rijden in het Midden-Oosten écht beginnen voor ons gevoel!

Het kantoor
Daar gaatie……. See you in Haifa!

8 gedachten over “Meteora, Delphi, Athene

  1. Wat een mooie tocht! En heerlijk ook om te volgen in Nederland. Zo ben je er ook in Arnhem even uit voor het slapen gaan. Hier wordt ook geduimd voor het wederzien van een identieke auto met inboedel donderdag. Veel plezier en groet, Josje

    Like

  2. Klinkt als: genieten! En dan die mooie foto’s erbij voor het complete beeld voor ons. Wij kunnen zo ook een beetje mee genieten. Goed op die ouwe kostbare koffer passen nu en we duimen dat jullie over een paar dagen de auto in dezelfde staat aantreffen. Veel plezier van een paar dagen
    OV. X

    Like

  3. De tijd hebben en nemen om onderweg open staan voor ontmoetingen lijkt me inderdaad geweldig en ook de kant van leren loslaten is een prachtig inzicht. Het appartement aan zee als kans. De Salami-hond als vriend. De kou als uitdaging. De weg als doel. A bientôt!

    Like

  4. Heel gaaf om de verhalen te lezen! En juist die ongeplande momenten blijken achteraf vaak de mooiste. Die kleine gesprekjes, een mooie anekdote, een bezoekje aan een lokale bewoner: dat kleurt de reis extra mooi in!

    Op naar een volgend verslag🤗

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je eigen website aan bij WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: